Tak samotnie czuję się bez ludzi, ludzi, których dobrze znam, chcę znać i z nimi przebywać. Tak samotnie czuję się bez rozmów i śmiechu. Tak samotnie czuję się we własnym domu. Bez sztuki i słów, ciepłych, pogodnych słów. Tak samotnie czuję się bez słońca i zieleni. Tak samotnie czuję się spędzając większość dnia przed komputerem z zamiarem nauki, która mnie odrzuca. Tak samotnie czuję się myśląc o tym, jak niewiele osób pamięta o mnie. Tak samotnie czuję się jadąc zatłoczonym autobusem razem z ludźmi, których życie jest tak zwyczajne. Chcę uciec od takiej samotności, chcę żyć inaczej. Ale tak ciężko wyłączyć mi chociaż komputer, który jest moim uzależnieniem, on pamięta zawsze.


The Smiths.