RELATYWIZM MORALNY

Szukaj na tym blogu

Kot i pelikan

maja 12, 2014

Pobierz link
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Inne aplikacje

Z braku słów czasami czuję się jak tchórz.

Pobierz link
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Inne aplikacje

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty

Can't hold us.

Są rzeczy, których nikt mi nie zabierze. Słuchając The Smiths czy Piotra Roguckiego przywołuję wspomnienia. Za człowiekiem, którego kochałam, za osobą, którą byłam, za chwilami, które nie wrócą, za pierwszą ogromną fascynacją, pocałunkiem i wielką miłością. Nie potrafię opisać uczucia, które mnie wypełnia. Staram się wracać rzadko, nie uzwyczajnić tego. Chcę to pamiętać i pielęgnować w sobie, aż do śmierci. Nie po to, by zadawać sobie ból i tęsknić za tak ważnym, ale po to, by pamiętać te chwile i tego człowieka. Nigdy nie zapomnę tej twarzy, tych oczu i ust. Tych ruchów zgranych z moimi i sposobem bycia. Nigdy nie zginie we mnie jego głos i widok rąk. Trzymam pod kluczem wspomnienia zwyczajnych chwil, tak ważnych dla czternastoletniej dziewczyny zakochanej bez pamięci. Oboje jesteśmy pewni, że nie pokochamy bardziej, na pewno nie w ten sposób. Ale oboje będziemy szczęśliwi i wypełnieni miłością po brzegi. Nie chcę tracić osoby, która była i mimowolnie jest bardzo ważna w moim ż...

O lesie.

Ostatnie dwa dni były takie banalne. Poza moimi krokami w mieszkaniu nie można było usłyszeć nikogo. A i tych naliczyć można było niewiele. Nawet piosenki wybieram przypadkowe, te których słucham w danym momencie. Widocznie niedawny rozsądek opuścił mnie tak szybko jak i się pojawił. Widocznie nie potrafiłam zapanować nad łzami i zamienić pustki w coś produktywnego. A teraz mogę mieć jedynie nadzieję, że drugi nie będzie ostatecznym wyrokiem i będę miała jeszcze szansę udowodnić sobie samej, że to jest właśnie to, o czym przecież marzę, spokojnie i głośno, nienachalnie. Tylko ubolewam mocno: dlaczego za każdym razem udowadniam sobie coś po fakcie? Radzenie sobie, żeby robić to wcześniej jeszcze nigdy nie pomogło i wątpię, żeby pomogło kiedykolwiek. A teraz pójdę spać, opuszczę ostatnią godzinę lekcji i krzyknę: "Bawmy się, 13 dni laby czas zacząć!". Szkoda jedynie, że nie będą labą, a ja zacznę kręcić się nerwowo jak kołowrotek, coraz głośniej słysząc tykanie cholernego zeg...

Jam jest milijon

Życie męczy za bardzo, biorąc pod uwagę eksploatującą pracę z klientami i kontakty z ludźmi, co ogranicza mocno moją widoczną introwertyczną stronę. A jednocześnie lato działa w sposób magiczny. Pojawia się żal za życiem, które przecież toczysz. Bo wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma. Poczucie tęsknoty za niespełnionymi porankami i niedokończonymi nocami. To mylące uczucie, że ktoś przeżywa obecną chwilę lepiej niż ja. A przecież dokonuję wyborów. I to, że robię to właśnie, co robię, zależy tylko od mojego "tak". Zamiast piwa mogę przecież jechać na wrocławską plażę, patrzeć na rzekę czy zaszyć się w lesie. Mogę być w sobie, kontemplować naturę, oddychać głęboko; czy też zamówić- i sama sobie jako barman polać- kolejne piwo, śmiać się i być wspólnotą z ludźmi połączonymi widzialną, choć nieuchwytną nicią gastronomii. Niezależnie od tego, jest 4 nad ranem, snu jak zwykle nie będzie wystarczająco, sprawy są w stanie sproszkowanych dań instant, a ja lecę z falą... I czekam na fa...

Obsługiwane przez usługę Blogger